tanıştık...

ve bir anda girdik birbirimizin hayatına, hem de hiç beklemediğimiz bir anda! acı içinde kıvranan yüreklerimize bir teselli arayışıydı belki de bu yaptığımız.

hayatın bize dayattığı tüm pisliği aşkın altına süpürmekti belki de. belki bile bile yaptık bunu, sonunun nereye varacağını bile bile ama umursamayarak. belki de kendimizi kandırmayı tercih ederek...

tutunduk...

birbirimize ya da bizi herşeyden koruyacağına inandığımız ama aslında o kadar da yetenekli olmayan sevginin gücüne... yine de ne olursa olsun inandık, biz inandık ve yetti bize...

sarıldık...

sanki kendimizden bir parçayı yeniden kendimize katmak istercesine. sımsıkı ve içten! bazen de gözyaşları içinde...

öpüştük...

tutkuyla, zevkle! bazen cinsel bir arzuydu bu, bazense duygusal bir yoğunluk ama hep tutku doluydu, gerçekti! birlikte soluk almanın değerini hissettik...

sevdik...

ölesiye, belki de öldüresiye ama sevdik! yanlış ya da doğruluğu tartışılmaz bunun! saf ve temiz; sadece sevdik!

bağlandık...

sadece bağlandık birbirimize ve sıyrıldık tüm acılardan...

seviştik...

geceler boyu, çılgınca! ama hiçbirzaman birbirimize doyamadan!

hata yaptık...

hem de telafisi mümkün olmayan bir hata. acı çektik ama birbirbizimize tutunduk yine. birlikte sıyrıldık yine acıdan.

yeniden hayata bağlandık...

yaşamaya başladık birbirimizi, keşfetmeye başladık. bazen uyuşmazlıklar yaşadık ama hepsini aştık bir şekilde. çünkü seviyorduk. ölesiye, belki de öldüresiye.

hayaller kurduk...

hep o hayallere ulaşmak için çabaladık. günler, aylar saydık. bazen acı çektik, bazen de umutlandık ama birbirimize sahip olduğumuz için mutlu olmayı bildik...

uzaklaştık...

mesafeler girdi araya ama yenilmedik. çabaladık, sonlardan döndük bazen belki de birbirimize hissettiremeden ama yenilmedik! bitiremezdi mesafeler bu aşkı, buna da inandık hep yaptığımız gibi...

yakınlaştık...

ama yakınken bile acı çekiyorduk. biraradayken bile özlüyorduk, gözyaşı döküyorduk bazen hıçkıra hıçkıra, sarılarak. bazense için için, birbirimizi üzmemek için...

yorulduk...

birlikte çarpan kalplerimizin ayrı yerlerde atmasından belki de. yine de yenilmedik, dayandık bu acıya.

gün geldi dayanamadı bu ağırlığa kalbimiz...

...ve uyandık.